Der hl. Liborius - Schutzheiliger von Paderborn

Liborius was bisschop van Le Mans in het toenmalige Gallië (het huidige Frankrijk) en een tijdgenoot van de heilige Martinus van Tours. Na een lang leven als pastor en stichter van het geloof stierf hij rond 397 na Christus. Zijn relieken - zijn beenderen - werden in 836 na Christus plechtig overgebracht van Le Mans naar Paderborn om de jonge kerk in het Oosten te versterken. Sindsdien wordt hij beschouwd als de beschermheilige van de stad en het bisdom.

In 836 ontving bisschop Badurad van Paderborn de relieken van de heilige uit Le Mans. De overdracht van de relikwieën was meer dan alleen een kerkelijke daad - het vestigde het "verbond van eeuwige broederschap" tussen de kerken van Paderborn en Le Mans, een van de oudste stedelijke partnerschappen ter wereld.

Sinds 23 juli 836 wordt deze gebeurtenis elk jaar gevierd met het negen dagen durende Liborifest - tegenwoordig een van de grootste volksfeesten in Westfalen.

De pauw wordt tot op de dag van vandaag geassocieerd met de heilige Liborius. Volgens de legende vloog een pauw voor de legatie uit van Le Mans naar Paderborn toen zijn relikwieën in 836 werden overgebracht. Toen hij in Paderborn aankwam, ging hij op de kathedraal zitten en viel dood neer - als teken dat zijn missie was volbracht. Sindsdien wordt de pauw beschouwd als een attribuut van de heilige en bezoekers komen hem herhaaldelijk tegen op afbeeldingen, tijdens processies en in het stadsbeeld als een symbolisch teken van erkenning.

De overblijfselen van de heilige worden nog steeds bewaard in het kostbare schrijn, dat zich bevindt in de crypte van de kathedraal van St. Maria, St. Liborius en St. Kilian in het centrum van Paderborn 

De relieken van St. Liborius worden bewaard in de Hoher kathedraal van St. Maria, St. Liborius en St. Kilian - maar niet permanent in de bekende grote schrijn. Ze worden bewaard in een kleine ebbenhouten kist in het altaar van de crypte.

De relieken van de heilige Liborius worden alleen overgebracht naar de grote vergulde zilveren schrijn voor de jaarlijkse Libori-vieringen. De plechtige verheffing en onthulling achter het hoofdaltaar in de Hoogkathedraal van de H. Maria, de H. Liborius en de H. Kilianus vormt jaar na jaar de indrukwekkende opmaat voor het Libori-feest. Een ander hoogtepunt is de daaropvolgende processie: het heiligdom wordt door de stad gedragen in gezelschap van geestelijken, verenigingen, muziekgroepen en talrijke gelovigen. Op deze manier worden spiritueel ritueel en stedelijke identiteit gecombineerd - zichtbaar geleefde traditie en gemeenschap die Libori tot op de dag van vandaag kenmerken.