Vierländereck

Duitsland zag eruit als een lappendeken in de 17e en 18e eeuw. Ons land werd gekenmerkt door talloze kleine staatjes en evenzoveel heersers. Prinsen, graven en kerkelijke heersers beconcurreerden elkaar met douanerechten, een eigen leger,
verschillende wetten en zelfs een eigen munteenheid.

Goede smokkel
In de eerste helft van de 19e eeuw
ontwikkelde zich een bloeiende smokkelhandel in koloniale waren
(bijvoorbeeld suiker uit suikerriet, koffie, tabak). (bijv. suiker uit suikerriet, koffie, tabak), die vanuit
de zeehaven Bremen met schepen de Wezer op en via de
Lippe Weser-haven Erder het land in kwamen en vervolgens in
Pruisen tegen hogere prijzen werden verkocht.
Er was zelfs een smokkelroute in Stukenbrock, die
de suikerroute werd genoemd. Er liepen ook verschillende smokkelroutes van de Bartholdskrug of de Jakobskrug in de
"Lippische Reihe" naar Pruisen bij nacht en mist. Pas toen het vorstendom Lippe in 1842 toetrad tot de Duitse douane-unie, stopte de smokkel.