Paderborner Kümpe

Het water van de Pader was meer dan duizend jaar - tot 1929 - onmisbaar voor de inwoners van Paderborn. Drinkwater, bedrijfswater en vooral bluswater: de constant stromende bronnen leverden het in overvloed en kenmerkten het dagelijks leven in de stad.

In de Middeleeuwen werd Paderborn echter herhaaldelijk geteisterd door verwoestende branden. Vakwerkhuizen brandden snel af - sneller dan er bluswater aangevoerd kon worden. Vooral de brandramp van 1506, waarbij ongeveer 300 huizen werden verwoest, was voor het stadsbestuur aanleiding om de bluswatervoorziening grondig te reorganiseren.

In 1523 werd op het Börnepader een zogenaamde "Wasserkunst" gebouwd - een technisch hoogstandje voor die tijd. Een waterrad gebruikte de kracht van de Pader om water "kunstmatig" omhoog te transporteren naar hoger gelegen delen van de stad met behulp van een zuigerpomp. Daar werd het opgevangen in grote stenen bassins: de Kümpe. Hieruit konden de burgers water putten voor het blussen van branden, maar ook voor hun dagelijkse behoeften.

Vanuit de hoogste Kump am Kamp werd het water via een leidingsysteem gedistribueerd naar andere Kümpe - onder andere op het marktplein, voor het stadhuis, op de huidige Marienplatz en in de Westernstraße bij het Franciscaner klooster. Kerkelijke instellingen hadden zelfs hun eigen waterleiding, zoals het jezuïetencollege (vanaf 1604) en het kapucijnenklooster (vanaf 1626).

Met de uitbreiding van een modern leidingnet vanaf 1887 en nieuwe hygiëne-eisen - onder andere veroorzaakt door cholera- en tyfusepidemieën in de 19e eeuw - werd de historische watervoorziening steeds minder belangrijk. In 1929 verving het Sennewasserwerk uiteindelijk het oude waterleidingbedrijf.

Heden ten dage herinneren de opnieuw ontworpen Kümpe-fonteinen aan deze bijzondere fase in de geschiedenis van de stad - zichtbare tekenen van hoe innovatie en noodzaak Paderborn hebben gevormd.

Beschermde Kümpe in het stadscentrum

Stadhuiskump
De Rathauskump, direct voor het historische stadhuis, markeert al eeuwenlang een centraal punt in het stadsleven. In het verleden werd het gebruikt om water te leveren aan de omliggende gebouwen en markten, tegenwoordig is het een prominent herkenningspunt en een populaire ontmoetingsplaats.

Liborikump 
De hoogst gelegen kump op de Kamp was het eerste verzamelpunt voor opgepompt water. Van hieruit werd het verder de stad in gedistribueerd 

Kump Franziskanerkirche
Deze ligt op een wat rustigere locatie en herinnert aan de uitbreiding van het historische waterleidingnetwerk naar het westen van de stad.